---

ZEYNEP

Ne kadar özenmiş yaradan sana
Ab-ı hayat oldun adeta cana
Bir damla umudun kafidir bana
Bu gönül sevgini ediyor talep
Sensizliği lügatten siliyor Zeynep

Biçareyim derbederim sarhoşum
Sevgine kahrına talip olmuşum
Derdime dermanı sende bulmuşum
Ruhuma hitap eden ne varsa hep
Her şeyi sende buluyor Zeynep

Hasta gönlü avutmak mümkün değil
Okyanusu kurutmak mümkün değil
Gül yüzünü unutmak mümkün değil
Sen oldun sanki varlığıma sebep
Aklım hep sende kalıyor Zeynep

Cemalini gördüğüm günden beri
Alev aldı içerim yangın yeri
Elinden içeyim en acı zehri
Tutuşup yanan yüreğime su serp
Bu yangın canımı alıyor Zeynep

Matlaştı hayatın renkleri soldu
Gözlerim başkasını görmez oldu
Deli gönül bahara ermez oldu
Eridikçe umudum kelep kelep
Gözlerim yaş ile doluyor Zeynep

Met cezir içinde buldum kendimi
Dalga dalga yıkamadım bendimi
Ak kağıda açar iken derdimi
Dona kaldı kalemimde mürekkep
Yazdığım yazılar soluyor Zeynep

Sanma ki bu sevda küllenir biter
Olmuşum mecnundan keremden beter
Gemileri yakarım gel de yeter
Mecnuna iki adım yoldur Halep
Aşk dediğin dağları deliyor Zeynep

Coşkun ARSLAN


Ateşinden Köz Bıraktın Geride

Çektin gittin veda bile etmeden
Perişan bir öz bıraktın geride
Sormayacağım sana nasıl, neden
Tutulmamış söz bıraktın geride

Dolaşmışsın ruhuma ilmek ilmek
Mümkünü geçmişi bir anda silmek
Umutlarımı yakıp erittin tek tek
Ateşinden köz bıraktın geride

Zavallıyım boynum büküktür benim
Hissiyatım kırık döküktür benim
Gözlerimden yaşlar dökülür benim
Aşka küskün yüz Bıraktın geride


Talihim yok imiş sevdadan yana
Kader böyle imiş ne diyim sana
Ne renk kaldı ne ses kaldı ne mana
Teli kırık saz bıraktın geride

Coşkun Arslan

Cesaretim Yoktur İlan-ı Aşka
________________________________________
Gülüşün başka güzel endamın başka
Cesaretim yoktur ilan-ı aşka
Halimden azıcık anlasan keşke
Sevdamı yürekte saklar dururum

Vurulmuşum sevmişim her halini
Haz verir kurmak senin hayalini
Resmetmişim o güzel cemalini
İkibir zihnimi yoklar dururum

Uykular rüyalar yarım yamalık
Mecalim kalmadı yoruldum artık
Geceler olsada zifiri karanlık
Gördüğüm düşleri aklar dururum

Aklımda sen varsın hep ruhumda sen
Sevincimde sen oldun korkumda sen
Anlatabil semde anlayabilsen
Lal olur bu dilim tekler dururum

Kırgınım dargınım sensiz hayata
Nasibmidir bilmem ermek vuslata
Zamanı iple çekerim adeta
Kavuşma gününü bekler dururum.

Coşkun Arslan








Sensizliğin Resmi










Sensizlik ikliminde


Şimdi beşinci mevsim,


Hüzün sinmiş duvarlarda


Yankılanıyor sesim,


Denize düşmüş bir yaprak gibi


Sürüklenip akıyorum.



Yosun tutmuş düşlerim


Umutlar teğet geçiyor


Ben isyan kokuyorum.



Paslı mengeneye sıkışan ruhumu


Çepeçevre kuşatmış hasretin,


Ansızın yakalandım


Sensizliğe ansızın


Gecenin koynunda


Şimdi yapa yalnızım.


Baktığım aynalarda


Yansıyan silüetin


Buğulu gözlerle bakıyorum



Sen yoksun ya


Herşey boş, herşey anlamsız,


Herşey yalan.


Ve senden geriye kalan


Siyah beyaz bir fotograf karesi


Onuda yakıyorum.








Coşkun Arslan
--------------------
Güllere Sor Beni Güller Anlatsın

Sevmişim ben seni can-ı gönülden,
Anlamazsan eğer lisan-ı halden,
Dillere sor beni diller anlatsın.

Baktıkça yüzüne meftun olmuşum,
Yandıkça narına mecnun olmuşum,
Çöllere sor beni çöller anlatsın.

Gözlerden akseder en derin mana,
Ağladım halimi arzetsin sana,
Sellere sor beni seller anlatsın.

Hasretin bir lahza dinmedi inan,
Yelkovan durdu buz tuttu zaman,
Yıllara sor beni yıllar anlatsın.

Ey hilal kaşına kurban olduğum,
Bir yürek sevgiyle sana sunduğum,
Güllere sor beni güller anlatsın.

Coşkun ARSLAN

---

Kendime Şair Diyemem

Coşkun Arslan Gönül eri,
Gönlümde apayrı yeri,
Hem dik durur he mi diri,.
Kendime şair diyemem

Recep ÇAĞLAR

Mizahi Taşlama (Coşkun Arslan)

Altını komuş yanık,
Coşkun Tüpü bitirdi !
Görünce olup panik;
Durdu aklı yitirdi !

Söylendi durdu birân,
Yağacak sandı gören,
Coşkun, düşmeden baran;
Gitti Tüpü getirdi!

Muhabbetti, bir güzel,
Dostlardan, dosta özel,
Altın tavlayıp tezel;
Bize çayı yetirdi.

BİRİKİM'in damında,
Muhabbetin deminde,
Şâd olan dost cem'inde;
Gönül idi hatırdı !

Feyiz aldık, dem aldık,
Sadre şifâ, em aldık,
Nefsimize, gem aldık;
Paslı gönle, nâtırdı !

Ozan İlo mest oldu,
Leb a leb sevgi doldu,
Böyle inandı bildi;
Husumete Satır'dı !

İlhami ERDOĞAN
OZAN İLO

Muhatabına ( ! )

Vardık Çorum il�ine
Hele bakın siz hele
Düştük dostlar eline
Hele bakın siz hele

Yolda bekliyor Durdu
Geldi hâl hatır sordu
Sonra ilo�yu gördü
Hele bakın siz hele

Dost geldi dizi dizi
Kaymakam bekler bizi
Görünce güldü yüzü
Hele bakın siz hele

İçi şen dışı şendi
Söz sohbeti gülşen�di
Lâkin vakit tükendi
Hele bakın siz hele

Ordan erken ayrıldık
Gâm kasvetten sıyrıldık
Reis�e de duyrulduk
Hele bakın siz hele

Gördük ki bizi bekler
Cem olmuştu yürekler
Sardı kol ve bilekler
Hele bakın siz hele

Ordan geçtik yemeğe
Lüzum var mı demeğe?
Şaştık onca emeğe
Hele bakın siz hele

Sohbet tastamam oldu
Çaylar peş peşe doldu
Gönüller neşe buldu
Hele bakın siz hele

Sonra indik dergiye
Börek çıktı sergiye
Lazım değil vergiye
Hele bakın siz hele

Dedik çayları koyun
Sonra portakal soyun
Yoksa kırılır boyun
Hele bakın siz hele

İşte ip koptu burda
Coşkunun başı darda
Seni gidi hovarda
Hele bakın siz hele

Tüpü açık bırakmış
Sanki tüpçü ırakmış
Bu ne biçim merakmış
Hele bakın siz hele

Coşkun tüpü bitirmiş
Durdu akıl yitirmiş
Sonra koşup getirmiş
Hele bakın siz hele

Neyse yaptılar çayı
Yapıştı gönül fayı
Yırttık işi kıl payı
Hele bakın siz hele

Çöktük börek başına
Kim bakar gözyaşına
Bak şu Mevla işine
Hele bakın siz hele

Durdu sofrayı kurdu
Önce Coşkun oturdu
Börekleri götürdü
Hele bakın siz hele

Dedim yakarım sizi
Taş gelir dizi dizi
Sağ koymaz birinizi
Hele bakın siz hele

Çıktı ikinci börek
Gayrı taşa ne gerek
Gördü şâd oldu yürek
Hele bakın siz hele

Coşkun taştan sıyırdı
Durdu onu kayırdı
Vekil diye duyurdu
Hele bakın siz hele

Gayrı taşı atamam
Dost olana çatamam
Lâkin rahat yatamam
Hele bakın siz hele

Dedim zerafet olsun
Okuyan biraz gülsün
Dostluğu cümle bilsin
Hele bakın siz hele

Makberi verdi karar
Sözün fazlası zarar
Dost dostu sözle sarar
Hele bakın şu işe

Makberi � Ahmet Akkoyun���.03/02/2009����22:00���.İst

Çorum seyahati hasebi ile tanımış olduğum değerli kardeşim Coşkun Arslan�a ( şair 19 ) mizahi bir taşlamadır
selamlarımla

Coşkun Arslan dan Ustalara

GÖNÜL ERİ MAKBERİ ( Ahmet AKKOYUN ) Üstada


Kifayetsiz kalacak ne desek ona dair,
O bir gönül adamı, o güzide bir şair.
Ruh verir şiirlere, gerçekten de çok mahir,
Hep anlamlı mesajlar verdi âşık Makber.
………………………Makberî gönül eri.

Nakkaş titizliği ile dokuyor mısraları,
Sanki bir su gibi akıyor mısraları,
Gül gibi, gül gibi kokuyor mısraları,
Gülistanda gülleri derdi Âşık Makberi.
………………………Makberî gönül eri.

Bütünlük var, mana var, duygular şiirinde,
Mukaddes değerleri vurgular şiirinde,
Vatan hainlerini sorgular şiirinde,
Halka ters bakanları yerdi âşık Makberi.
………………………Makberî gönül eri.

Coşkun ARSLAN

OZANİLO

İlhami Erdoğan Üstadıma İthaf

Yusuf yüzlü bir yiğit, davudi seda bildik.
Yüreği hep titreyen, âşık-ı hüda bildik.

Gerçektende öyledir, özü sözü bir olan,
Riyakârlıktan uzak benlikten cüda bildik.

Türk İslam ülküsüne hizmettir tek gayesi,
Ozan ilo mahlası hadim-i dava bildik.

O güçlü bir kalemdir, o yılmayan bir nefer,
Tartışmalarda galip dostlukta vefa bildik,

Coşkun Arslan